Man of Steel (2013)
Αυτή η κριτική είναι μια ματιά πίσω στο Man of Steel την ταινία που έδωσε το έναυσμα για το κινηματογραφικό σύμπαν της DC comics και αντίπαλο δέος της Marvel.
Η ιστορία είναι βέβαια γνωστή και είναι η origin ιστορία του πρώτου και μεγαλύτερου ήρωα της DC και όλων των υπερ-ηρώων γενικά, του Superman. Δυο λόγια γι αυτήν: Ο πλανήτης Κρύπτον είναι έτοιμος να καταστραφεί και δυο γονείς αποφασίζουν να στείλουν τον μοναχογιό τους σε ένα άλλο πλανήτη για να σωθεί. Στον πλανήτη Γη, κάτω από τις ακτίνες του κίτρινου ήλιου και της ατμόσφαιρας, αυτό το παιδί θα αποκτήσει υπερφυσικές δυνάμεις. Προστατεύοντας τους ανθρώπους με όποιον τρόπο μπορεί, ο Clark Kent (Superman), γυρίζει από μέρος σε μέρος, κάνοντας διάφορες δουλείες προσπαθώντας να βρει κάπου να ταιριάξει. Όμως μια απειλή που προέρχεται από τον πλανήτη του, Κρύπτον, θα ταράξει τα νερά και θα τον κάνει να αποκαλυφθεί.
Το Man of Steel ήταν καλό αλλά δεν είναι και αυτό που περιμέναμε. Το κακό βασικά ήταν στην προσέγγιση της ταινίας αλλά ας ξεκινήσουμε από τα θετικά. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας, στον ρόλο του Superman, Henry Cavill, ήταν ταιριαστός, τα εφέ ήταν αρκετά καλά και η μουσική της ταινίας από τον Hans Zimmer εξαιρετική κι ας μην ήταν το ίδιο αξιομνημόνευτη με το κλασικό θέμα του John Williams στην ταινία Superman (1978) με τον Christopher Reeve στον κεντρικό ρόλο. Οι καλύτερες σκηνές της ταινίας ήταν το ξεκίνημά της στον πλανήτη Κρύπτον, το πρώτο πέταγμα του Superman και η σκηνή μάχης με την φοβερή Faora-Ul (Antje Traue) στο Smallville. Πολύ καλοί ήταν και οι Russell Crowe στον ρόλο του Jor-El, Kevin Costner στον ρόλο του Jonathan Kent, Emy Adams στον ρόλο της Lois Lane και ο Laurence Fishburne στον ρόλο του Perry White, εκδότη της Daily Planet.
Τα κακά τώρα ήταν στην όλη οπτική της ταινίας. Καταρχάς ήταν πολύ μουντή, έλειπαν τα πιο έντονα χρώματα. Μην ξεχνάμε πως είναι μια ταινία για τον Superman και όχι για τον Batman που του πάνε έτσι κι αλλιώς οι πιο σκοτεινές αποχρώσεις. Ο Superman συμβολίζει άλλα πράγματα, δεν είναι το ίδιο πράγμα με τον Batman. Ο Superman συμβολίζει την ελπίδα και ενώ μίλαγε για ελπίδα, η ταινία ποτέ δεν πέρασε κάτι τέτοιο μέσα από την οπτική της και από την ιστορία της. Η ταινία είχε προβλήματα ρυθμού και πλοκής. Κάποια πράγματα έμοιαζαν βεβιασμένα και κάποια άλλα παράλογα. Επίσης η τελική αναμέτρηση με τον κακό της ταινίας τράβηξε πάρα πολύ με πάρα πολλά εφέ και απίστευτη σε έκταση καταστροφή, μόνο και μόνο για χάρη της δράσης και των ψηφιακών εφέ, χωρίς ποτέ να σε κάνει η ταινία να επενδύσεις συναισθηματικά, σε όλο αυτόν τον χαμό. Ο κακός General Zod (Michael Shannon), παρότι είχε κίνητρα για ότι έκανε, δεν είχε κάτι το αξιομνημόνευτο σαν χαρακτήρας. Και τέλος ήταν και αυτή η αμφιλεγόμενη πράξη που έκανε ο Superman προς το τέλος της ταινίας, για να σταματήσει τον κακό. Επίσης η ταινία δεν είχε καθόλου, μα καθόλου χιούμορ.
Ο σκηνοθέτης Zack Snyder ενώ έχει καλή κινηματογραφική οπτική, φαίνεται πως δεν μπορεί να διηγηθεί κινηματογραφικά, μια ιστορία. Το σενάριο είναι γραμμένο από τον David S. Goyer, σε μια ιστορία του ίδιου και του Christopher Nolan.Το βασικό κακό με το Man of Steel είναι ότι προσπάθησαν να το κάνουν αρκετά ρεαλιστικό και να το φέρουν σε έναν πιο ρεαλιστικό κόσμο όταν έχουμε να κάνουμε με έναν καθαρά φανταστικό χαρακτήρα με σχεδόν θεϊκές δυνάμεις. Η ταινία μοιάζει να είναι περισσότερο σοβαροφανής, παρά σοβαρή.
Σε γενικές γραμμές το Man of Steel είναι μια ταινία βλέπετε και που είναι αρκούντως καλή για να στηρίξει το σύμπαν της DC. Σίγουρα περιμέναμε πιο πολλά από μια ταινία για τον Superman αλλά δυστυχώς δεν τα πήραμε όλα ή έστω τα περισσότερα.
Βαθμολογια : 6/10
